Saturday, June 22, 2019

औदुंबर

There has been speculation about whether बालकवि's औदुंबर was meant to be a longer poem that he never managed to complete.  The speculation ended recently when the additional lines were discovered in his archives.

 
औदुंबर - बालकवि ठोंबरे

ऎल तटावर पैल तटावर हिरवाळी घेऊन
निळासांवळा झरा वाहतो बेटाबेटातुन.

चार घरांचे गांव चिमुकले पैल टेकडीकडे
शेतमळ्यांची दाट लागली हिरवी गरदी पुढे.

पायवाट पांढरी तयांतुनि अडवीतिडवी पडे
हिरव्या कुरणामधुनि चालली काळ्या डोहाकडे.

झांकळुनी जळ गोड काळिमा पसरी लाटांवर
पाय टाकुनी जळांत बसला असला औदुंबर.

वर्षांपासुन – शतकांपासुन! - त्याचें ठाणे इथें
कुणास ठाउक विचार कसले त्याच्या डोक्यामधे

गावामधल्या सुखदुःखाचें असते त्याला भान?
कोण संपला कोण राहिला नोंदे का तें ज्ञान?

शेतामधुनी पीक काढण्या प्रयत्न जितका होतो
त्या श्रेयाच्या फलप्राप्तीची पर्वा करतो का तो?

तटावरीच्या हरिण-सशांना मिळतें का तें पीक?
पिकावाचुनी पुरतो चारा सकलांना का ठीक?

वृक्षाच्या अंतरी पहावे आपण त्याचे मन
मला वाटतें औदुंबर करि विश्वाचें चिंतन !

20180621 

No comments:

Post a Comment